فن کمپوست سازی از زمانهای بسیار دور بخشی از کشاورزی بوده است . کرمها دارای دست،پا و چشم نمی باشند . در حدود ۲۷۰۰ نوع مختلف از کرمهای خاکی وجود دارند . کرمها در جایی زندگی می کنند که از غذا،رطوبت،اکسیژن و دمای هوای مطلوب برخوردار باشند . در هر ایکر از زمین ممکن است بیش از یک میلیون کرم خاکی وجود داشته باشد

 کرمها با ایجاد تونلهای عمیق در خاک،باعث نزدیک شدن خاکهای زیرین به خاکهای سطحی و ترکیب آنها با یکدیگر می شوند . مواد لهابی که از کرمها دفع می شود حاوی نیتروژن است که یک عنصر غذایی مهم برای گیاهان محسوب می شود . این لعاب چسبناک باعث پیوند ذرات خاک و تشکیل خاکدانه می گردد . کرمها جانورانی خونسرد می باشند . نوزادان کرم از کوکونهایی که کوچکتر از یک دانه برنج است متولد می شوند . اگرچه کرمها چشم ندارند اما می توانند روشنایی را به ویژه در قسمت قدامی خود حس کنند . آنها خود را از معرض نور کنار کشیده و در صورت مواجه شدن با نور برای مدتی زیاد (حدود یک ساعت)دچار فلج و بی حسی می شوند .

 اگر پوست کرم خشک شود کرمها خواهند مرد . کرمها جزء جانوران هر مافرودیت می باشند یعنی هر کرم اندامهای نر و مادگی را توامان دارند ،ولی نهایتاً کرم با اتصال به جفت دیگر از طریق دو کلیتلوم و تبادل اسپرم عمل جفتگیری را انجام می دهد . سپس هر کرم یک کیسه تخم ریزی در کلیتلوم خود تشکیل می دهد (کلیتلوم قسمتی برجسته در تنه کرم است و در بندهای نزدیک سر یک کرم بالغ قرار دارد ) کرمها می توانند در هر روز معادل نیمی از وزن خود تغذیه نمایند . تولید ورمی کمپوست ،ساده ترین روش در بازیافته زباله های مواد غذایی است و روش عالی برای کسانی است که یک تل کمپوست در فضای خارجی برخوردار نمی باشند .

 تهیه کمپوست توسط کرمها از معدوم کردن زباله های غذاهای گیاهی جلوگیری کرده و باعث ایجاد کمپوستی با کیفیت بالا می شود . این کار توسط کرمهای قرمز(ایزینیا فوتیدا) انجام می گیرد که دمای بین ۱۸ تا ۲۵ درجه سیلسیوس برای آنها بسیار مطلوب بوده و می توان از آنها در فضاهای داخلی مدرسه و اداره استفاده نمود . کرمها به سرعت مواد غذایی اثر کرده و زباله های مواد غذایی را به مدفوع کرمی که سرشار از مواد مغذی است تبدیل می نماید .

ميكروب هايي كه عامل تجزيه ضايعات الي در توده هاي كمپوست هستند اغلب هوازي اند و

بنابراين به اكسيژن براي فعاليت مطلوب خود نياز دارند.

توده هاي كمپوست بايد طوري طراحي شوند كه هوا به راحتي به داخل ان نفوذ كند.

اگر وزن توده ها باعث فشرده شدن و خروج هواي داخل ان شود در اين صورت بايد توده ها بر گردانده و

به اصطلاح هوادهي شوند كه اين كار باعث ورود هوا به داخل توده ها ميشود.

علاوه بر اين مخلوط كردن با مواد با اندازه درشت مانند كاه يا خاك اره موجب بهبود شرايط تهويه اي

 ميشود.